شما قبل از ورد به جهان برای آن آماده بودید!؟ - سبک برتر | آموزش مهارتهای فردی و سازمانی
شما قبل از ورد به جهان برای آن آماده بودید!؟

۱۳ شهریور ۱۳۹۵

شما قبل از ورد به جهان برای آن آماده بودید!؟

انسان‌ها و سایر موجودات هر یک مدت زمانی را بر روی این زمین خاکی زنده خواهند بود و با پایان زمان حیاتشان می‌میرند و عرصه جهان را برای به وجود آمدن نسل دیگری خالی می‌کنند. هیچ موجود زنده‌ای در این جهان عمر ابدی و جاودان ندارد و مرگ حقیقتی است که می‌آید و گریزی از آن نیست.

مطلبی که مطالعه می کنید بخشی از کتاب راز بزرگراه ۱۴۴۰ نوشته  احمد یاونگی است که اوایل سال ۹۶ در دسترس علاقمندان خواهد بود.

خداوند در این باره در قران کریم سوره انبیا آیه ۳۵ می‌فرماید:

هر نفسى چشنده مرگ است و شما را از راه آزمایش به بد و نیک خواهیم آزمود و به سوى ما بازگردانیده می ‏شوید (۳۵)

بسیاری از افراد از مرگ می‌ترسند و این امری طبیعی است چرا که انسان از پایان کار خود مطلع نیست و نمی‌داند چه چیزی منتظر اوست. (دانلود فایل رایگان بخشش هایی از کتاب استارت) هرچند در ادیان الهی راهنمایی‌های لازم و اطلاعات کافی که کلیت مرگ و زندگی بعد از آن را بیان می‌کند برای راهنمایی انسان بیان شده است. ولی باید بپذیریم در عصر حاضر هم کسانی هستند که وجود زندگی و جهان بعد از آن را نفی می‌کنند و تمام هستی و حیات را تصادفی می‌پندارند. در این بحث قصد و هدف این است که به شما بگویم با هر ایده و مرامی در هر جا و مکانی به گونه‌ای زندگی کنید که با از بین رفتن جسمتان نام و نشان و اثر اعمال نیکتان زنده و جاودان باشد. باقی کار و قضاوت درباره درست و یا غلط بودن ایده و آیین هر کسی به عهده خداوند است و او خود بهتر از عاقبت کار هر کسی آگاه است و من خودم را در مقامی نمی‌بینم تا کسی را تایید و یا رد کنم.

در هر صورت کسانی که دل‌هایشان با نام و یاد خداوند استوار است و به امید رحمت پروردگار خود هستند می‌دانند همیشه و همه جا خداوند یار و یاور آنان است و خداوند هیچگاه بندگان شایسته خود را تنها و بدور از رحمتش نمی‌گذارد.

در این باره خداوند در قرآن کریم سوره الاحزاب آیه‌های ۷۰ و ۷۱ می‌فرماید:

اى کسانى که ایمان آورده‏اید از خدا پروا دارید و سخنى استوار گویید (۷۰) تا اعمال شما را به صلاح آورد و گناهانتان را بر شما ببخشاید و هر کس خدا و پیامبرش را فرمان برد قطعا به رستگارى بزرگى نایل آمده است (۷۱)

 هیچ کس قادر نیست از دست مرگ در موعد مقرر فرار کند و فرشته مرگ[۱] که به اذن پروردگار قابض روح‌هاست بر هرجا و هر مکانی مسلط است و به هنگام فرا رسیدن موعد مقرر پیامبران، بزرگان، شاهان، درویشان و … بایستی تسلیم امر و فرمان خداوند شوند و جان به جان آفرین تسلیم کنند. تنها راهنمایی برای کسانی که جهان بعد از مرگ را قبول ندارند این است که در این زمان (موعد مرگ) کسی توانایی بازگرداندن روح به جسمش را ندارد در این باره فکر کنید که آیا می‌توانید مانع از مرگ خود شوید.

در این باره خداوند در قران کریم سوره الروم آیه‌های ۷ و ۸ می‌فرماید:

از زندگى دنیا ظاهرى را می ‏شناسند و حال آنکه از آخرت غافلند (۷)آیا در خودشان به تفکر نپرداخته‏اند خداوند آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است جز به حق و تا هنگامى معین نیافریده است و بسیارى از مردم لقاى پروردگارشان را سخت منکرند (۸)

موضوع مهم این است که مرگ پایان راه انسان نیست بلکه یک شروع دوباره است و زندگی در این جهان تنها برای آماده شدن برای آن سفر موعود است. هر کسی که پا به جهان هستی می‌گذارد برای به انجام رساندن مأموریتی از نیستی به هستی آمده و جسم جایگاهی برای قرار گرفتن روح است تا موعد معلوم و مشخص که خداوند تعیین فرموده است.

روح در کالبد جسم دمیده و حیات انسان آغاز شد. تکاپوی انسان از ابتدا تا لحظه آخر ادامه دارد. در نهایت هر دو بعد وجودی ما به مبدأ اصلی خود باز خواهند گشت. جسم‌تان از خاک است و به خاک بر می‌گردد و روحتان از آن خداوند است و به سوی او باز می‌گردد. این یعنی نهایت تعادل در چرخه زندگی و شاهکار شگفت انگیز آفرینش، خوشا کسانی که می‌دانند زندگی معنا و مفهومی بسیار وسیع‌تر از پرداختن به کارهای ظاهری و رفع نیازهای مادی از نظر جسمی است.

همانگونه که اشاره شد هر کسی مأموریتی دارد و موظف است مأموریت خود را به انجام برساند ولی گاهی انسان به دلایل مختلف وظیفه‌ای را که پیشاپیش و قبل از ورودشان به این دنیا و متجلی شدن روح در قالب جسم از آن مطلع بوده و آن را پذیرفته‌اند از یاد می‌برد. از این بابت نیز نمی‌توان از کسی ایراد گرفت زیرا نوع تربیت و پرورش اغلب ما انسان‌ها به گونه‌ای است که اصل مأموریت خود را از یاد می‌بریم و تنها از نظر جسمی و ذهنی پرورش می‌یابیم و مغزمان با انواع اطلاعات و داده‌ها توسط افراد مختلف در سطوح گوناگون انباشته می‌شود و آنچه اصل و دلیل حیات انسان است از یاد می‌رود.

در هر صورت آگاهانه و ناآگاهانه هر حرکت ما در جایی و بر چیزی تأثیر دارد در این باره بیشتر موجودات و مخلوقات خداوند به دلیل نوع آفرینش‌شان از اثری که بر جهان پیرامونشان دارند مطلع نیستند تنها در این میان انسان به واسطه عقل و نیروی خرد و آگاهی تنها موجودی است که از بار امانتی بسیار سنگین و عظیم که پروردگار بر عهده او نهاده است مطلع است.

در این باره خداوند در قرآن کریم سوره الاحزاب آیه‌ی ۷۲ می‌فرماید:

ما امانت را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه کردیم پس از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند و انسان آن را برداشت راستى او ستمگرى نادان بود (۷۲)

می‌دانید بار امانتی که از آن در این آیه مبارکه یاد شده است چیست و به چه دلیل انسان را ستمگری نادان خطاب کرده است؟

این چه امانت بزرگی بوده است که آسمان با آن همه وسعتش، زمین با آن همه نعمتش و کوه‌ها با آن همه استقامت از پذیرش آن عاجز بودند؟

جوابش روح است، روحی که خداوند در کالبد خاکی انسان دمید امانتی بسیار بزرگ است و آسمان، زمین و کوه می‌دانستند که چه امانت بزرگی به آنان سپرده می‌شود امانتی که باید به اندازه آن بزرگ شوند بنابراین از پذیرش آن شانه خالی کردند. پس چگونه آسمان با وسعت بیکرانش و زمین با آن همه قدرتش و کوه‌ها با آن همه ذخایر پنهان خود را کوچکتر از آن دانستند که روح خداوند را مستقیم و بدون واسطه قبول کنند حال آنکه انسان با جثه‌ای کوچک، اندامی نحیف آن را پذیرفت.

 دلیل ستمگر خواندن انسان از جانب خداوند عدم آگاهی ما از بزرگیمان است یعنی تو انسان ستمگری به این خاطر که از یاد برده‌ای از هفت آسمان، زمین و کوه‌هایش وسع‌تر و بزرگتری و شاهکار منی و من تو را با آن همه کوچکیت لایق داشتن چنین امانت بزرگی کرده‌ام پس نگهبان امانت و ایماندار به صاحب امانتت باش.

اکنون که از شواهد آگاه هستید بایستی به گونه‌ای دیگر زندگی کنید به روشی که نامتان با جسمتان زیر خاک نرود و اثر اعمال شما برای آینده‌گان و جهان مفید و نیکو باشد. (مجموعه برنامه اکسیژن بخش اول) با خلق و آفرینش روح خدایی را هرچه بیشتر بسط دهید و به جهان در حال گسترش کمک کنید و دِین خود را ادا کنید.

از شما سوالی چند دارم؟

آیا انسان اندیشمند و مرد بزرگی همچون ادیسون مرده است؟

آیا اکنون کسی از او به بدی یاد می‌کند؟

آیا اشخاصی همچون خوارزمی، زکریا رازی، ابن سینا، فارابی، نیوتن، انشتین، حافظ، سعدی، شکسپیر و … مرده‌اند.

هرباری که کسی از آنان یاد می‌کند و از نتیجه کارهای آنان استفاده می‌کند ثابت می‌شود که این اشخاص زنده‌اند و نامشان جاودان است.

آیا عزیزانی همچون محمد (ص)، عیسی (ع)، موسی (ع)، نوح (ع) و ابراهیم (ع) مردان نیکوی خداوند و سایر پیامبران خداوند زنده نیستند؟

اکنون جهان جمعیتی بالغ بر ۷ میلیارد نفر دارد و تعداد مسلمانان بالغ بر یک و نیم میلیارد نفر است برای سایر ادیان مبارک الهی نیز میلیاردها نفر پیرو وجود دارد.

وجه مشترک تمام این انسان‌ها با هر سبک و آیینی این است که از اثر علم، درایت، تفکر و ثمره خدمت این اشخاص بزرگ استفاده می‌کنند و از آن بهره می‌برند در جای جای این عالم هرجا شب‌ها لامپی روشن می‌شود و تاریکی و ظلمت از بین می‌رود ادیسون را باید ستود و از او به عنوان انسانی بزرگ که دین خود را به جهان ادا کرده است یاد کرد. از سوی دیگر کسانی هستند که از علم برای نابودی و به تباهی کشاندن زندگی انسان استفاده می‌کنند. برای مثال: کسانی که در آزمایشگاه‌های زیر زمینی مشغول تهیه مواد مخدر از انواع مختلف هستند، کسانی که در حال کشت و تکثیر ویروس‌ها و میکروب‌های گوناگون برای بیمار کردن سایرین هستند، کسانی که به دنبال روش‌هایی می‌گردند که دیگران را استثمار کنند، کسانی که با انواع رنگ و لعاب‌ها و مقدس نمایی‌ها در حال گمراه کردن سایرین هستند و به دلیل بی‌اطلاعی مردم بر خداوند دروغ می‌بندند تا به مقاصد خود برسند و از احساسات مردم سوء استفاده می‌کنند، کسانی که به کشتار بی‌گناهان و نابود کردن آسایش و آرامش آنان با استفاده از عناوینی همچون دفاع از حقوق بشر، ترویج دمکراسی، مبارزه با دیکتاتوری، جهاد در راه خدا، دفاع از شریعت، جنگ با کفار، جنگ با تروریسم و … مشغولند اینان و جمعیت پیرامونشان در دنیا و آخرت مرده‌ای بیش نیستند و فرجامی بسیار سخت در انتظارشان است. زیرا با کارهایشان تنها باریکه ظلمت و تباهی را بسط می‌دهند و افراد بی‌گناه بیشتری را قربانی اهداف خود می‌کنند.

سعدیا نمیرد مرد نکو نام هرگز / مرده آنست که نامی زنکویی نبرند (سعدی)

من تمام زندگی را در فاصله دو روز می‌بینم روز اول تولد و روز دوم مرگ است.

 دوستان من در فاصله این دو روز چگونه می‌خواهید زندگی کنید؟

 مدت عمر و طول آن مهم نیست عده‌ای از افراد از اول زندگی خود مرده هستند و با مرگ حقیقی که جسمشان را از میان بر می‌دارد تنها فضای فیزیکی که اشغال کرده بودند را خالی می‌کنند و زندگیشان ثمری ندارد.

برای این هدف که بخورید، بخوابید، عیش و نوش کنید و تنها بر دارایی‌های خود بیافزایید در فکر افزایش و بیشتر کردن روزهای زندگی خود نباشید که با انجام چنین کاری خود را بیشتر از پیش به نابودی می‌کشانید.

به معنای واقعی زنده باشید و سعی کنید سلامت زندگی کنید تا بیشتر به خود، خدایتان و دیگران خدمت کنید از رموز آفرینش پرده بردارید، کشف کنید، اختراع کنید، چیزی بسازید، کارآفرینی کنید، کسی را راهنمایی کنید، رضایت انسانی را جلب کنید، کسی را از گرفتاری نجات دهید، مطالعه کنید، از اعماق وجودتان خداوند را بخوانید و از او یاری بطلبید این‌ها دلیل زندگی انسان است.

پرداختن به امور بی‌ارزش تنها از بین بردن زمان طلایی عمر است جسم و جان خود را از جا برکنید و با همت و امید پا به میدان بگذارید شما اکنون امکانات بسیار بیشتری نسبت به ادیسون در اختیار دارید پس بهتر از ادیسون می‌توانید اختراع و اکتشاف کنید برای این کار باید عشق به خود و خداوند و زندگی را تمام و کمال درک کنید و در وجودتان رسوخ کند. لازم نیست تمام مدت در گوشه‌ای بنشینید و عبادت کنید با خدمتتان عبادت کنید به هر طریقی که برایتان ممکن است از هرگونه استعدادی که دارید استفاده کنید تا جهان جایی بهتر شود تا همانند ادیسون شب‌ها روشن شوند شما نیز بخش دیگری از تاریکی را بیابید و سعی کنید با ایمان آن را روشن کنید برای این کار ابتدا باید تاریکی درونتان را از میان بردارید به امید موفقیت شما.

ده روزه مهر گردون، افسانه است و افسون / نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا (حافظ)

[۱] – عزرائیل

مطلبی که مطالعه کردید بخش هایی از کتاب راز بزرگراه ۱۴۴۰ نوشته احمد یاونگی است که اوایل سال ۹۶ در دسترس علاقمندان خواهد بود.

دوست عزیز لطفاً ما را از نظرات خود بهره مند کنید

دوست و همراه شما

2 thoughts on “شما قبل از ورد به جهان برای آن آماده بودید!؟”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *