نقش خانواده در شکل گیری باورها - سبک برتر | آموزش مهارتهای فردی و سازمانی
نقش خانواده در شکل گیری باورها

۱۴ اسفند ۱۳۹۵

نقش خانواده در شکل گیری باورها

در این فایل تصویری درباره تاثیری که خانواده بر روی باورهای هر یک از ما دارد صحبت کنیم

شکل گیری باورها:

انسان متولد می‌شود و به دنیایی به ­ظاهر ناشناخته‌‌ گام می‌نهد و زندگی جسمانی­ اش در این جهان آغاز می‌شود. درابتدا، جسمی لطیف و بسیار ضعیف و آسیب­ پذیر دارد. والدین از نوزاد حمایت و مراقبت می‌کنند و در نهایتِ دقت به مراقبت و پرورش او اهتمام می‌ورزند و در نتیجه­ ی این مراقبت‌ها و با گذشت زمان، کودک رشد و نمو یافته و به ­مرور، جسم و حواسش با هم و به­ طرزی خارق ­العاده پرورش می‌یابند و به­ شکل و شمایل یک انسان بالغ درمی‌آید.

باورها و نقش خانواده در شکل دهی به آن
خانواده اولین مکان برای شکل دهی باورهاست

خانواده و تربیت فرزندان:

در این سیر صعودی، به­ دلیل ناآگاهی و سهل­ انگاری آموزش نکاتی مهم به دست فراموشی سپرده می‌شود. والدین می‌کوشند فرزندانشان را شبیه و براساس علایق خود تربیت کنند. والدین مایلند طرز فکر کودکانشان همچون خودشان باشد. درصورتی­ که کمتر از خود می‌پرسند: آیا آن چیزی که من از زندگی می‌دانم درست است یا غلط که اکنون قصد دارم آن را به کودکم بیاموزم؟

تربیت و پرورش انسان کار چندان آسانی نیست بلکه تعهدی بسیار بزرگ است. هیچ­گونه اهمال و سهل‌انگاری در آن قابل­ اغماض نیست. وقتی صاحب فرزند می‌شوید، به این معنی است که فرصت دارید با تربیت صحیح کودکتان جهان را به ­جای بهتری تبدیل کنید. برای این کار،بایدخودتان مهارت و آگاهی‌های لازم را داشته باشید تا بتوانید بامهارت و آگاهی، فرزند خوبی تربیت کنید. وگرنه تربیت صحیح کودک امری ممکن نیست. کسی که خود تربیت صحیح ندارد چگونه می‌خواهد فرزند باتربیتی پرورش دهد.

آیا باروش‌ها و ابزارهای تربیتی آشنا هستید؟

به قول معروف: «گندم از گندم بروید جو ز جو».

آیا به­ راستی شما برای نحوه ­ی تربیت فرزندانتان برنامه‌ای ویژه­ دارید؟

آیا می‌دانید چگونه تعالیم مختلف زندگی را به او بیاموزید تا فردی شایسته باشد؟

فرزندان دِین بزرگی بر ما دارند، همان­گونه که ما بر آنان دِین بزرگی داریم.این معادله­ای دوسویه است که برای رسیدن به تعادل بایستی برای طرف دیگر تعادل ایجاد کرد. هروقت خودتان و ارزش‌های انسانی و الهی ­تان را شناختید و کوشیدید بیشتر خودتان را ارتقاء دهید. آنگاه فرزندان شما نیز از روش تربیتی صحیح‌تری بهره‌مند خواهند شد. تربیتی که شما درصددید تابا استفاده از آن­ها بهتر ومؤثرتر آموزش شان دهید. توجه کنید تربیت کردن فرزندان با زور، اجبار و واداشتن آن­ها به دوست داشتن مطلوب­های خودتان بیهوده است. این نوع تفکر بین والدین و فرزندان شکاف ایجاد می­ کند. به­ گونه‌ای که ارتباط بین آنان بسیار ضعیف و شکننده گشته، از یکدیگر گریزان خواهند شد.

معنای پرورش کودکان:

پرورش کودکان فقط به معنای پرورش جسمی آنان نیست. بلکه لازم است عزت­نفس را هم در آن­ها پرورش دهیم. به­ طوریکه فرزند شما احساس کند انسان ارزشمندی است. این وظیفه ­ی شماست که با تعلیم و تربیت صحیح احساسی از خواستنی بودن و ارزشمند بودن را در او به وجود آورید.

برای افزایش عزت­نفس فرزندانتان لازم است ضمن شناسایی توانایی‌های آنان به نکات مثبتی که واجد آن هستند، بیشتر توجه شود. به یاد داشته باشید که هیچ انسانی بی­ عیب­ ونقص نیست بلکه همه نقاط ضعف و قوت دارند. فرزند شما تواناست. بنابراین، نقاط مثبت وجودی او را بیابید و با تشویق و تأیید هرچه بیشتر کمکش کنید به تعالی برسد.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *